Kiedy pani Consuelo de Garcillan de Mendivil dowiedziała się, że wyjeżdżają do Polski, obawiała się przede wszystkim pogody. Dla południowców przyzwyczajonych do słońca nasz chłodny klimat specjalnie przyjazny nie jest. A przeprowadzki, no cóż, taki już los żon dyplomatów. W każdej chwili muszą być gotowe, żeby spakować walizki i jechać za mężem. Pani Consuelo, z zawodu prawniczka, zrezygnowała z pracy, by pełnić honory pani ambasadorowej.

– Mieszkamy w Warszawie od trzech lat i od razu polubiliśmy to miejsce. Polacy są bardzo przyjaźni, tak jak Hiszpanie, więc łatwo poczuć się tu dobrze – zachwala nasz kraj. – Myślałam, że z pogodą będzie dużo gorzej, ale znalazłam sposób nawet na pochmurne dni, rozpalam w kominkach i włączam lampy – opowiada.

I wtedy rzeczywiście można poczuć się jak w słonecznej Hiszpanii. Zresztą, pani Consuelo zrobiła wszystko, żeby ich warszawski dom jak najbardziej przypominał ten rodzinny, madrycki. A nie miała łatwego zadania, bo to nie tylko prywatne mieszkanie, ale i miejsce, gdzie z mężem przyjmują oficjalnych gości.

W podróż do Polski zabrała trochę mebli i bibelotów, m.in. hiszpańską sekreterę z XVIII wieku, która stanęła w gabinecie ambasadora. Są też pamiątki z podróży – kolekcja fifek z Mauretanii, noże z Maroka i Indii, które zdobią hol, oraz ulubione zdjęcia – z wizyty u królowej Zofii i u papieża Jana Pawła II. Po poprzednim ambasadorze odziedziczyli pokaźną kolekcję obrazów najwyśmienitszych współczesnych hiszpańskich artystów. – Są dekoracją, ale też wizytówką i promocją naszej rodzimej sztuki – podkreśla z dumą pani Mendivil. Ale nie tylko płótna można u nich podziwiać. Ambasador z żoną, zawsze gdy pozwala im na to czas, organizują fortepianowe koncerty, na które zapraszają niezliczonych gości. Chętnie też sami odwiedzają warszawską operę i filharmonię.

Na tarasie gospodyni urządziła letni pokój, z którego można korzystać od wiosny do późnej jesieni – z wygodnymi kanapami, krzesłami, stołami, kwiatami i rozkładanym dachem. Nastrój sjesty udziela się tu błyskawicznie, nic więc dziwnego, że patio to ulubione miejsce domowników i gości. A do tego ogród w doborowym sąsiedztwie, najpiękniejszego warszawskiego parku – Królewskich Łazienek. Krok stąd do centrum stolicy, a mimo to państwo Mendivil mogą cieszyć się spokojem i śpiewem ptaków. Ale jest coś jeszcze, co pan ambasador ceni sobie najbardziej – dwie minuty i już jest w pracy! Bo rezydencja sąsiaduje z ambasadą, ba ma nawet specjalne wewnętrzne przejście.

Tekst: Tomasz Łuczak
Fotografie: Joanna Siedlar