Zaloguj się lub jeśli nie posiadasz konta zarejestruj się.
feri
biedne aniolki...przyszpilone do sciany jak motyle w gablocie........ogolnie-nieprawdopodobny kicz!Wtorek, 29 września 2009, 14:01
Strona główna » Archiwum "Werandy" » 2008 » 12 » Pałacowy apartament
Pałacowy apartament
Ewa robi to co kocha, a kocha urządzać. Ale nie tak zwyczajnie. Oddaje domy kompletne – z obrazami, zasłonami, dywanami, bibelotami i mnóstwem poduszek. Trudno uwierzyć, że powstały przed chwilą.
Ewa Puczyńska skończyła architekturę, ale nigdy nie pracowała w swoim zawodzie. Bardziej pociągało ją projektowanie wnętrz. – Najchętniej robiłabym to wyłącznie dla siebie, bo wtedy nikt nie stara mi się narzucić zdania czy przekonywać do własnego gustu – żartuje. Często wygląda to tak: kupuje dom, urządza go do ostatniego drobiazgu, a potem sprzedaje. Najtrudniej było jej rozstać się z pierwszym, potem poszło jak z płatka. Traktuje to jak przygodę... artystyczną. – Dom i zaprojektowane ze szczegółami wnętrze mają być jak skończone dzieło artystyczne. Brak czegokolwiek zakłóciłby kompozycję całości – tłumaczy.
Ewa uwielbia kupować najbardziej ozdobne poduszki, których może mieć nawet kilkadziesiąt, a nowy dom to wyśmienita okazja do myszkowania w ulubionych galeriach, butikach, sklepach z antykami i tkaninami. Doskonale wie, gdzie znajdzie rzeczy po okazyjnych cenach albo z czym się wstrzymać, by nie przepłacić. Lubi nowoczesne przedmioty, ale we wnętrzu urządzonym w stylu techno nie czułaby się dobrze, więc klasykę dyskretnie łączy ze współczesnymi dodatkami. Obok stołów, berżer, konsolek, enfilad, szyfonierek, kątówek i innych kredensów z epoki albo dobrych kopii w stylu Ludwika XV wiesza proste, stalowe karnisze i poręcze bądź stawia plastikowe krzesła.
Mieszkania i domy zmienia często, bo dużo podróżuje. Jesień i zimę spędzają z mężem w Andaluzji, która słynie z przepięknych krajobrazów i sherry. Zwykle przed taką wyprawą pojawia się problem, co zrobić przez ten czas z domem w Polsce – niebezpiecznie go zostawić na pastwę losu, a i utrzymanie kosztuje. W tym roku zdecydowali więc, że sprzedadzą willę w podwarszawskim Konstancinie, oczywiście z całym wyposażeniem. Do walizek spakowali tylko swoje ubrania, zdjęcia i książki. I już byłoby po wszystkim, ale... okazało się, że na kilka tygodni będą potrzebowali jeszcze jakiejś przystani. Zdecydowali się wynająć pobliski apartament. – Najpierw w ogóle nie chciałam o tym słyszeć, w końcu mąż mnie jednak namówił, żebyśmy go obejrzeli. Kiedy weszłam do środka, po prostu zaniemówiłam. Od razu wiedziałam, że muszę tu zamieszkać – wspomina rozbawiona Ewa. Zaraz potem wprawiła w niezłe osłupienie właścicielkę. Zapytała o cenę i w ciągu kilku minut doszło do transakcji.
Teraz pozostała rzecz najmilsza, czyli urządzanie. Los jej sprzyjał. Przyjaciółka, dla której kiedyś zaprojektowała dom, właśnie pozbywała się wyposażenia. – Zadzwoniłam i mówię: „Masz dzisiaj dobry dzień, kupuję od ciebie wszystko, jak leci” – opowiada Ewa. – Kiedy zjechały wyładowane po brzegi ciężarówki, przeżyłam chwilę załamania. Jak zmieścić w jednym mieszkaniu dwadzieścia dywanów?! Żeby znaleźć dla nich miejsce, trzeba było przesuwać meble w nieskończoność, a to nielekkie zadanie. Jeden dywan trafił nawet do łazienki.
I tak w niespełna dwa tygodnie, bo tyle trwał remont, Ewa została właścicielką kompletnie urządzonego apartamentu z widokiem na rzekę Jeziorkę, otoczoną wiekowymi dębami. A każdy, kto wpada w odwiedziny, ma wrażenie, że państwo Puczyńscy mieszkają tam od lat.
Tekst: Andrzej Markowski
Fotografie: Hanna Długosz
Stylizacja: Katarzyna Mackiewicz
Tagi:
architekt, Ewa Puczyńska, kuchnia, ludwiki, łazienka, mieszkanie, projektant, salon, sypialnia
Komentarze (14)
Aneta
Powiem jedno - lubię wszystko,ale nie przesadę...Czwartek, 25 czerwca 2009, 22:28
maria
sama nie wiem jak to wnętrze ocenić,ale pierwsze skojarzenie - to że tu mieszka bogata rodzina cygańska ,oni lubują się w takim stylu ,złoto i te sprawy. Ale też takie wnętrza widziałam w muzeum.Piątek, 22 maja 2009, 00:46
Grazyna
Jestem daleka od robienia komus przykrosci i zlych ocen...ale tu niestety jedno przychodzi mi na myśl.KICZ..niestety:(Czwartek, 21 maja 2009, 23:41
Martyna
Pieknie z klasa i ze smakiem .Mnie sie podoba !!!
Serdecznie Pania pozdrawiamCzwartek, 23 kwietnia 2009, 17:20
Pani Ewo prosze cos zmienic to wnetrze jest przeladowane
Blagam to zloto czerwien koszmarŚroda, 01 kwietnia 2009, 18:35
Vika
Rzeczywiście dech mi zaparło z wrażenia. Zgroza. Ten kapiący zlotem salonik, te kolory, wzory, plastiki. W tym domu nic do niczego nie pasuje. Az strach pomyślec, że takich perełek jest wiecej. Lustro w przedpokoju ładne...Sobota, 14 marca 2009, 02:07
bania
Po postkomunie trudno dla wielu zaakceptować monarchię!!!Dla mnie pięknie i niebanalnie :) GratulacjePoniedziałek, 26 stycznia 2009, 19:33
aza
poszczegolne detale -super ,ale w takim skondensowaniu nie do przyjecia!!! Jak na Jarmarku Dominikańskim.Okna rzeczywiscie wieja zgrozą!!!!!!!!!! Ogólnie -wętrze w stylu króla muzyki cygańskiej , jakie to niedawno pokazywala TV.Sobota, 27 grudnia 2008, 01:46
Anna
Nie każdemu podoba się dość...pretensjonalny styl. Złoto? Tak, ale nie w nadmiarze. Nie zawsze trzeba kopiować styl dosłownie ze wszystkimi detalami. Efekt może być nieco przerysowany...Plus za dużo światła i za kuchnię.Piątek, 19 grudnia 2008, 18:11
Andrzej
Jest ok.Czwartek, 18 grudnia 2008, 13:52
has
Ojej .... buduar arcybiskupa ....
Pieknie pasują te plastikowe okna.Środa, 19 listopada 2008, 17:12
ola
bardzo podoba mi się ten stylŚroda, 12 listopada 2008, 01:14
mira
Wydaje sie, że w tym mieszkaniu najpiekniejsze są widoki za oknem.Piątek, 07 listopada 2008, 00:46
Zaloguj się aby móc komentować.