Andrée Leblanc od dzieciństwa uwielbia starocie. Gotowa jest wstać przed świtem i przemierzyć setki kilometrów, by myszkować po pchlich targach. W ten sposób przez lata zdobywała różne przedmioty, których przeznaczenie zawsze ją ciekawiło. Odnawiała je zmieniała, malowała. Tak odkryła w sobie duszę dekoratorki.

Jak to czasem bywa, pierwsze prace zlecili jej znajomi, którym spodobał się sposób, w jaki urządziła dom. Potem zaprojektowała i zaaranżowała wnętrza hotelu – jednego, drugiego, restauracji... Praca sprawiała jej ogromną przyjemność i tak ją wciągnęła, że ani się obejrzała, jak zgromadziła magazyn mebli i drobiazgów, którymi mogłaby obdzielić dziesiątki domów czy hoteli. Musiała więc otworzyć sklep ze swoją zbieraniną. Tak powstała galeria w jej rodzimej Brukseli, do której zajrzałam niedawno z córką.

Andrée dzieli pasję z mężem. W trakcie polowań na starocie dotarli kiedyś do dwunastowiecznej farmy obronnej, położonej zaledwie kwadrans jazdy samochodem z Lille. Była wielkim atelier, w którym naprawiano i magazynowano meble. Właściciel, historyk sztuki, odnowił ją niedawno, troskliwie zachowując antyczne detale i ducha czasu. Niestety, teraz musiał wszystko sprzedać.

Andrée nie miała wątpliwości, że kupi to gospodarstwo. Zakochała się od pierwszego wejrzenia w starych murach i fosie pełnej wody, które w minionych wiekach chroniły mieszkańców przed złodziejami kur. I od trzech lat jest szczęśliwą posiadaczką farmy. Razem z ukochanym mężem, dziećmi i psami znalazła tu wymarzony dom rodzinny. Jest też dosyć miejsca na galerię i atelier, gdzie zmęczone czasem i przeżyciami meble oraz drobiazgi zdobywają nowy blask.