Z Trevose Head, gdzie mieszkają, do Padstow mieli dwadzieścia minut samochodem. Jill jechała tak szybko, że o mało nie wpadła na rowerzystę. Kiedy dotarła na miejsce, kamień spadł jej z serca. Przy domu wciąż stała tabliczka z napisem: „Na sprzedaż”. – Rzadko mi się zdarza być czegoś absolutnie pewną. Ale gdy zobaczyłam ten dziewiętnastowieczny dom z kamienia, zatopiony pośród wielkiego ogrodu, byłam pewna, że chcę tu spędzić resztę życia – mówi Jill. – Nie miało dla mnie znaczenia, że większość posiadłości w okolicy to wakacyjne wille i będę miała niewielu sąsiadów. Nie liczyło się i to że dom wymaga remontu. Nawet Rick nie próbował mi się przeciwstawiać. I w milczeniu zaczął pakować walizki – dodaje.

Bzik na punkcie oceanu
Jill i Rick znaleźli dom, o jakim marzy wielu. Na wysokim klifie. Z jednej strony z widokiem na Atlantyk, z drugiej – na wrzosowiska i ogród w śródziemnomorskim stylu. W Kornwalii klimat jest na tyle łagodny, że taki mógł powstać. Zaprojektowała go z siostrą Mary Newstead, londyńską architektką krajobrazu. – Ponieważ kocham szum wody, a ocean czasem jest zbyt spokojny i go nie słychać, zbudowałyśmy kaskadę – opowiada. Obok ogrodu powstał ogromny, drewniany taras. – W Anglii po zmroku nigdy nie jest wystarczająco ciepło, więc na tarasie zainstalowałam kominek. Za każdym razem, gdy siedzę przy tańczącym ogniu, słyszę plusk wody, trzask palącego się drewna i widzę rozgwieżdżone niebo, przechodzą mnie dreszcze. I jeszcze ta bliskość oceanu. Mam na jego punkcie bzika. Nawet wannę w łazience ustawiłam tak, by leżąc w niej, mieć go przed oczami.
To rzeczywiście bajkowa kraina. Ten sam ocean i te same gwiazdy oglądał król Artur w pobliskim Tintagel.