Obraz Aleksandra Jędrzejewskiego pokazuje, że nawet rabaty w cieniu mogą być bajecznie kolorowe! 


Wiele osób uważa, że ​​jeśli mają zacieniony ogród, to są skazane wyłącznie na rośliny o ozdobnych liściach... Nic bardziej mylnego!! Mogą mieć także kwiaty, które ciemnym zakamarkom dodadzą nieco koloru. O rośliny trzeba jednak bardziej zadbać.

Cień daje orzeźwiający chłód, sprawia jednak, że może być sucho. Pod drzewami nie spadnie deszcz, bo liście działają jak parasol. Ponadto korzenie drzew wypijają wszelką wilgoć i nie dają rozwijać się korzeniom roślin niższych. Także grządki przy ścianach budynku, zwłaszcza takiego z dużym okapem, bywają suche. Dlatego rośliny w cieniu musimy regularnie podlewać. Najlepiej codziennie, aby gleba dobrze namokła.

Doskonałym rozwiązaniem jest położenie linii kroplującej i ściółkowanie, np. korą. Przy murach sporo jest odpadów po budowie, dlatego zalecam wybrać przynajmniej połowę podłoża i dosypać kompostu, próchnicy z liści, spróchniałego obornika. Trzeba poprawić żyzność i dać korzeniom więcej miejsca.

reklama



By zatrzymać wodę dla roślin pod drzewami, dobrze jest zrobić wokół nich niskie obwódki, coś w rodzaju murków oporowych, i dosypać nieco żyznej ziemi, oczywiście nie na korzeniach drzew (szczególnie wrażliwe są buki i magnolie). Albo inaczej – dookoła drzewa ustawić płaskie pojemniki czy skrzynie i w nich posadzić rośliny. Wymieniamy je co roku. Zostawiamy tylko byliny, krzewy lub paprocie. 
 

Gdzie jest cień w ogrodzie? 


Teraz bierzemy kompas i sprawdzamy, jak usytuowany jest ogród. Za głęboki cień uważa się miejsca, gdzie nie dociera lub w niewielkim stopniu dociera słońce. Tam przeżyje jedynie mech lub bluszcz. Jest jednak kilka roślin wieloletnich, jak barwinek, fiołki, konwalie, które powinny być dość wytrzymałe na brak światła, nawet w czasie suszy. W moim ogrodzie sprawdziła się paproć niekropień

Byliny – część kwitnie w cieniu, gdyż należą do roślin runa leśnego. Kolorowe płatki zobaczymy bardzo wcześnie w sezonie, gdy na drzewach jeszcze nie ma liści. Wiele z nich ma też – zamiast kwiatów – ozdobne liście. Polecam zimozielone ciemierniki, kolorowe żurawki oraz inne byliny, np. parzydła, orliki, brunnery.

Paprocie rosną w poszyciu lasu, w głębokim cieniu, a więc urosną także w cienistym ogrodzie. Ciekawe są narecznice, języczniki, wietlice, paprotniki, niekropienie. U mnie znakomicie rosną także niektóre trawy i turzyce. Żółtymi listkami zdobi ponure miejsca hakonechloa ‘All Gold’, ale polecam także odmianę ‘Aureola’, która rozjaśni cień. Doskonałe będą turzyce (Carex buchananii i Carex comans ‘Frosted Curls’). Rośliny cebulowe mają liście wcześniej niż drzewa, więc mogą pod nimi kwitnąć. Dobrze je sadzić w towarzystwie późniejszych bylin; ich liście ukryją zasychające tulipany, narcyzy czy krokusy. 

Cienie można też rozjaśnić lustrami odbijającymi promienie słońca.
 

NAJLEPSZE DO CIENIA 

Hosty mają ozdobne liście w różnych odcieniach zieleni;
Paprocie tworzą okazałe pióropusze, dobrze rosną także w skalnych ogrodach;
Bergenie – ich skórzaste liście mają nawet pół metra wysokości, w cieniu urosną większe, na słońcu ładniej kwitną;
Orliki pięknie kwitną i odstraszają ślimaki;
Jarzmianki tworzą kaskady pięknych kwiatów przypominających nieśmiertelniki i mikołajki;
Miodunki to miękki dywan liści i kwiatków, które zmieniają kolor zależnie od przekwitania;
Bodziszki są bardzo trwałe, długo kwitną;
Świecznice z wysokimi białymi kwiatami, które rozjaśnią najbardziej ponure miejsce;
Corydalis (kokorycz) tworzy kępy jak paproć;
Zawilce kwitną od wiosny do jesieni, tworzą dywan pod drzewami;
Tojad truciciel, przyjaciel czarownic, z daleka widać jego szafirowe lub białe kwiatostany;
Kopytnik tworzy kobierzec wyglądający jak łuski; kwitnie już w marcu, czasem do maja;
Pachysandra jest zwartą krzewinką o zawsze zielonych liściach.

tekst: Danuta Młoźniak 
www.gardenarium.pl 
zdjęcia: Alamy/BE&W, GAP Photos, ZPAP, shutterstock