Sztuka uważności i cichej radości. Wystawa malarstwa Sylwii Szafert „YOROKOBI – tu i teraz” we Wrocławiu
ZaproszeniaMalowane z niezwykłą precyzją, warstwowe obrazy Sylwii Szafert zachwycają szlachetnością dawnych technik mistrzowskich i zmysłowością inspirowaną kulturą Japonii. Wystawa „YOROKOBI – tu i teraz” we wrocławskiej Galerii Platon to spotkanie dwóch światów: ulotnego, świetlistego kręgu gejsz oraz surowej dyscypliny filozofii budō.
Zapraszamy na wystawę „Yorokobi - tu i teraz” do Galerii Sztuki Platon we Wrocławiu
W świecie, który nieustannie czegoś od nas chce, zatrzymanie się jest aktem odwagi. Luksusem staje się cisza. To jedyny moment, w którym odnajdujemy przestrzeń do oddychania. Bo tylko w spokoju jesteśmy uważni i potrafimy dostrzec magię w najprostszych rzeczach, a tym samym odczuwać zachwyt, przyjemność i satysfakcję. W naszym kręgu kulturowym zdefiniujemy ten stan jako radość, zaś Japończycy sięgną po określenie yorokobi. Radość – ale nie ta głośna i kradnąca uwagę, lecz ta mała, cicha radość, którą czujemy, gdy rano pijemy dobrą kawę, patrzymy na światło ześlizgujące się ze ścian, słuchamy ciszy.
Yorokobi rodzi się z uwagi, z prostoty, harmonii z naturą. Z połączenia słów: „YORO”, co oznacza „mnóstwo, niezliczoną ilość” i „KOBU” czyli „przyjmować, otwierać się” – wyłania się piękna filozofia otwierania się na niezliczone, dobre rzeczy. To stan wdzięczności i gotowości na przyjęcie tego co przyniesie los. To umiejętność czerpania radości.
Przygotowując się do wystawy bardzo potrzebowałam naturalnego spokoju, przestrzeni, gdzie mogę wkroczyć po długiej podróży i odpocząć. Pragnęłam aby obrazy, które miały powstać nie narzucały się, ale zapraszały do zwolnienia biegu, do ciszy, w której usłyszycie szelest jedwabiu, szum pola ryżowego i ważki w deszczu. Żebyście zatęsknili razem ze mną za powiewem wachlarza, geometrią kamyków w ogrodzie Zen i ukojeniem w cieniu świątyni. Praca nad tymi obrazami była dla mnie osobistym poszukiwaniem harmonii. Mój Japoński świat podzieliłam na dwie części, odmienne w nastroju i sposobie malowania, ale wyrastające z tej samej fascynacji kulturą Japonii.
Prezentowane na wystawie „Yorokobi – tu i teraz” cykle są kontrastowymi odsłonami tego samego poszukiwania artystki. Z jednej strony lekkości, światła i ulotnego piękna, z drugiej – ciszy, skupienia i wewnętrznej dyscypliny. Łączy je potrzeba zatrzymania się i odnalezienia harmonii – tego, co stanowi istotę yorokobi.
Pierwszy cykl jest jasny, delikatny i pełen światła. Jego źródłem stał się świat Ukiyo „kraina płynącego światła”, skupiona na ulotności chwili i pięknie codzienności. Pojawiają się w nim odniesienia do „świata kwiatów i wierzb” Karyūkai oraz fascynującej kultury gejsz. Artystka zgłębia jej subtelność i wyrafinowanie, ale także pewną niedostępność. To krąg zamknięty, rządzący się wewnętrznym kodeksem, osnuty tajemnicą, która rozbudza wyobraźnię.
Cykl drugi ma odmienny charakter – jest mroczniejszy, bardziej surowy i refleksyjny. To oblicze Japonii naznaczone dyscypliną, siłą woli i pracą nad sobą. Odwołuje się do filozofii budō, w której fizyczna praktyka łączy się z kształtowaniem charakteru. Ten sposób myślenia przełożył się również na samą formę obrazów. Prace powstały na japońskim papierze washi, starych deskach oraz drewnie opalanym tradycyjną japońską techniką shou sugi ban. Ciemniejsza paleta, mocniejsze faktury i ograniczenie detalu zredukowały prace z tej serii do malarskiego symbolu i znaku.
W japońskim rozumieniu radość nie jest doświadczeniem przeżywanym wyłącznie w samotności. Yorokobi o Wakachiau („Radość dzielona z innymi”) – przypomina o znaczeniu bliskości i budowaniu więzi. Jest w niej również świadomość przemijania i nietrwałości chwili, która sprawia, że tym mocniej możemy docenić to, co dzieje się tu i teraz. Ideą prezentowanej ekspozycji jest zaproszenie odbiorcy do doświadczenia tak rozumianego yorokobi, w jego rozmaitych obliczach.
O twórczości artystki
Obrazy Sylwii Szafert powstają długo i z namaszczeniem. Jej wykształcenie (ukończyła Wydział konserwacji malarstwa i rzeźby polichromowanej) w pewnym stopniu zdeterminowało sposób malowania, dziś nieco archaiczny, za to niezwykle precyzyjny i efektowny. Artystka, wykorzystując technologie dawnych mistrzów, w umiejętny sposób zbudowała swój własny, indywidualny język malarski. Jej obrazy, malowane z użyciem wielu warstw podkładów, laserunków i werniksów, uzupełnione warstwą złota płatkowego, srebra czy szlagmetalu to małe arcydzieła, przywodzące na myśl misternie malowane ikony o złotych tłach.
Od wielu lat malarstwo Sylwii Szafert jest wyraźnie ukształtowane stylistycznie. To prace efemeryczne trochę tajemnicze, w których kruche postaci zajęte wykonywaniem zwykłych czynności przyjęły na chwilę statyczną pozę i zatrzymane zostały w ciasnym kadrze obrazu. Niezwykła dekoracyjność tych płócien połączona jest z minimalizmem formy, bogactwo z prostotą, szlachetność i elegancja gejsz z ich zmysłową erotyką. Kompozycja w obrazach Sylwii Szafert wydaje się mieć ogromne znaczenie. Umiejętnie zastosowane podziały przestrzeni wprowadzają ład i harmonię, zachęcając do skupienia i kontemplacji. Użyte w pracach złoto i srebro płatkowe hipnotyzuje swoim bogactwem, nadając obrazom wyrafinowanego smaku i szlachetności.
SYLWIA SZAFERT (UR. 28 KWIETNIA 1968 W CZĘSTOCHOWIE)
W latach 1986-1988 studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na wydziale Konserwacji Malarstwa i Rzeźby Polichromowanej. Malarstwo i rysunek doskonaliła pod okiem profesor Teresy Pągowskiej na wydziale grafiki. Tuż po ukończeniu studiów wyjechała na kilka lat do Salt Lake City (USA), gdzie należała do American Institute for Conservation of Historic and Artistic Works. Współpracowała z University of Utah Museum of Fine Arts, zajmując się konserwacją dzieł sztuki. Po powrocie z USA wyjechała do Francji. Mieszkała i pracowała w Rennes, stolicy Bretanii, gdzie zupełnie pochłonęło ja malarstwo.
Artystka wiele inspiracji czerpie ze swoich podróży. Miała okazje podróżować do m.in: Chin, Japonii, Singapuru, Afryki czy Australii. Obecnie mieszka we Wrocławiu, gdzie prowadzi pracownię „La Commune de Paris”. „La Commune” to miejsce niecodzienne, otwarte na artystyczne działania czy spotkania z ciekawymi ludźmi. Przede wszystkim jednak, jest to miejsce jej pracy.
Zapraszamy na wystawę:
12.10.2026-12.11.2026, Galeria Sztuki Platon, ul. Krupnicza 13
Wernisaż: 10.10.2026 (sobota), godz. 18:00
Weranda jest patronem medialnym wystawy
